„Zimny Wiatr” Arnaldura Indriðasona

Akcja kryminału „Zimny wiatr” autorstwa islandzkiego pisarza Arnaldura Indriđasona rozgrywa się w ciemnym, zimnym, styczniowym Reykjavíku.

zimny wiatrNa ścieżce między blokami, w których mieszkają imigranci i biedniejsi Islandczycy, zostaje znalezione ciało dziesięcioletniego Eliasa, syna Tajki Sunee i Islandczyka Odinna. Chłopiec został dźgnięty nożem. Na miejscu zbrodni zjawia się komisarz Erlendur Sveinsson ze współpracownikami. Pierwsze wrażenie sugeruje motyw rasistowski, a w trakcie śledztwa pojawia się również wątek pedofilski. W tle przewijają się współczesne problemy imigrantów. Autor obnaża rasizm, nacjonalizm, ksenofobię. Są to obserwacje uniwersalne, które dotyczą nie tylko Islandii. Podobnie jest z traumami i rozterkami dręczącymi Islandczyków: zderzenie się ze swoją przeszłością, dramat niepłodności, samotność, starość, nałogi, niezdolność budowania relacji międzyludzkich. Samo zaś rozwiązanie zagadki kryminalnej sprawia, że długo nie możemy dojść do siebie. Ta szczególna i bolesna, zdecydowanie ponura projekcja losu człowieka w apatycznym społeczeństwie zmusza do nader intensywnej autorefleksji.
Tłumaczenie: Jacek Godek, Wydawnictwo W.A.B. 2013.

August: Osage County – Sierpień w hrabstwie Osage

„Sierpień w hrabstwie Osage” (August: Osage County) to tragikomedia w reżyserii Johna Wellsa, której scenariusz napisał Tracy Letts na podstawie własnej sztuki pod tym samym tytułem, którą z powodzeniem wystawiano na Brodwayu (http://www.augustonbroadway.com ) i za którą autor otrzymał nagrodę Pulitzera.

August- Osage CountyOklahoma oznacza nieziemski upał i równiny. Beverly Weston (Sam Shepard), zapomniany poeta, przedstawia swoją rodzinę: on alkoholik, żona Violet (Meryl Streep) lekomanka. Mottem całego obrazu stają się słowa T. S. Eliota „Życie jest bardzo długie” (Life is very long) z „Próżnych ludzi”, które Beverly komentuje „Absolutely goddamn right”. Wystarczające długie, by uprzykrzyć je najbliższym, by stworzyć toksyczną rodzinę. Rodzinę, od której nie można się uwolnić i której zepsucie dopada wszystkich tak jak nowotwór, z którym boryka się główna bohaterka. W filmie spotykamy plejadę aktorów, którzy pokazują różne oblicza ludzkich dramatów, emocji, rozterek. Nie ma słabych ról.

Zderzenie postaci matki i najstarszej córki (Julia Roberts) stanowi trzon filmu. Obie aktorki otrzymały zasłużenie wiele słów uznania za te kreacje. Fenomenalna Streep o tysiącu twarzy, zdejmowała i wkładała nowe maski: lekomanki, osoby chorej na raka, ofiary molestowania tak fizycznego, jak i psychicznego, egocentryczki, egoistki, przenikliwej obserwatorki, wreszcie zgryźliwej wiedźmy, ale i zagubionej, przerażonej kobiety, pogrążonej w żałobie. Julia Roberts ukazała zawód, strach, rezygnację, irytację, aż w końcu twarz z uśmiechem w rodzaju „nie poddam się”.

Wydarzenia nabierają tempa, gdy dowiadujemy się, że zniknął Beverly i do domu rodzinnego zjeżdzają zaalarmowane córki Westonów. Okazuje się, że odebrał sobie życie. Rozpoczyna się festiwal wyrzutów, który osiąga apogeum podczas stypy po pogrzebie ojca. Hamulce puszczają, emocje zaczynają grać pierwsze skrzypce, mimo, iż każdy próbuje je ukryć. Jest jednak i strasznie, i śmiesznie. Jest krzyk, są oskarżenia, ale za późno na oczyszczenie. Katharsis nie będzie. Jedyna szansa to amputacja, tj. całkowite zerwanie więzi. Ale czy przyniesie to ulgę?

 

Pasztet soczewicowo-borowikowy z kaszą jaglaną

I znów pasztet! Pasztet pachnący grzybami, photo 1smaczny i na ciepło, i na zimno.

Składniki:

  • 1 szklanka suchej soczewicy zielonej
  • 1 szklanka suchej soczewicy czerwonej
  • duża garść borowików
  • garść suszonych pomidorów
  • marchewka
  • cebula
  • biała część pora
  • cząber
  • gałka muszkatałowa
  • pieprz, sól
  • szklanka suchej kaszy jaglanej
  • oliwa

Pomidory zalewamy wodą na kilka godzin, a grzyby najlepiej na całą noc. Obie soczewice gotujemy osobno, a kaszę z borowikami i pomidorami. Na patelni podsmażamy cebulę i por oraz startą na grubych oczkach marchewkę. Wszystko miksujemy, doprawiając cząbrem, solą, pieprzem i gałką muszkatałową. Uzyskaną masę umieszczamy w blaszce i pieczemy w temperaturze 180-200 stopni przez około 40 minut.