Haruki Murakami: Przygoda z owcą

Haruki Murakami: Przygoda z owcą, tłumaczenie: Anna Zielińska – Elliott, Muza 2013.

Jak to jest, gdy w człowieka wejdzie owca? Owca, super mózg, wykorzystujący ciało człowieka do realizacji swoich celów. No i co się stanie, gdy taki człowiek stanie się bezowczy?

W „Przygodzie z owcą” spotykamy, jak to u Murakami’ego bywa, bohaterów anonimowych, takich zwykłych, codziennych Wszystkich i Każdych. Jest więc dziewczyna o pięknych uszach, jest i mężczyzna, jest Człowiek – Owca, owczy Profesor, jakiś właściciel hotelu, wspólnik, była żona, szofer. Jest bezimienny kot. Dopiero szofer nadaje mu imię, no bo to przecież dziwne, by ktoś, kto ma własną wolę i się rusza nie miał imienia. Imienni są za to przyjaciele głównego bohatera: Szczur i Jay. Ludzie żyją tu tak obok siebie, nie ze sobą. Jednostki są wyobcowane i rozmyte, a główny bohater znudzony życiem, mieszkając w wielkim mieście, przechodzi kryzys tożsamości.

Pewnego dnia ten everyman dostaje kartkę od przyjaciela. Kartka nadana z Hokkaido, a na kartce góry i owce. Ot, zwykły krajobraz. Ta pocztówka niczym magiczny przycisk jest sprawczynią niezwykłych zdarzeń.  Niby nie dzieje się nic nadzwyczajnego, a jednak wszystko jest magiczne.

Murakami nienachalnie przemyca najważniejsze pytania dotyczące człowieka. Opowieść wnika w nas jak owca i nie daje spokoju.

Pasta z cieciorki

Tyle past z cieciorki na ile starczy wyobraźni! Oto kolejna propozycja: cieciorkowa pasta kanapkowa, banalnie prosta i idealna, gdy głód doskwiera i nie ma czasu.

Składniki:

  • słoik lub puszka cieciorki
  • 2 do 3 średnich ogórków konserwowych
  • łyżeczka małych kaparów
  • kilka oliwek
  • ostra musztarda
  • tahina

Do niezbytdokładnie zmiksowanej  cieciorki dodaję ogórka, pokrojonego  w kostkę i oliwki posiekane w paski. Wrzucam też kapary. Wszystko mieszam. Doprawiam tahiną i musztardą. Zwykle jest to jedna duża łyżeczka tahiny i około pół łyżeczki musztardy. Łącze i jem.